Pagina 2 van 2
Geplaatst: vr nov 29, 2002 19:11
door Rudy
Rick van Buuren schreef:rudy schreef:mm je ben 13 moet makkelijk kunnen. Ik reed op mijn 13 al op yz 125 van mijn broer, probleem was alleen dat ik vrij klein was (en nog steeds ben) dat ik echt voor geen meter bij de grond kon. Broer moest me dus helpen met stoppen (op stoppen dussen gaten in ofzo) als ik eenmaal reed ging het best goed
Tja, als je klein bent, heb je overal problemen mee, en als je groot bent ook. Eigenlijk moet je gewoon gemiddeld zijn (qua lengte).
En als iemand je moet helpen bij het remmen, lijkt me niet echt handig.
M'zzl.
remmen lukte wel,maar ik kon niet met mijn voeten bij de grond
freek heeft trouwens natuurlijk zelf ook een motor
Geplaatst: vr nov 29, 2002 19:42
door Freek
Jazeker
Maar door problemen met m'n heupen en polsen, ben ik vorig jaar gestopt met crossen en off-roadritten
. Daarom heb ik toen m'n Husaberg verkocht, en een KTM-Adventure weer gekocht. Deze gebruik ik op de weg en op niet al te slechte zandwegen.
De laatste tijd, vooral het laatste.
Geplaatst: za nov 30, 2002 02:05
door Gast
Hoi Rick,
Hoe gevaarlijk het is dat zit voornamelijk in je eigen (rechterhand) de controle van t'gas... Verder, tuurlijk val je wel eens, de ene keer harder dan de andere keer maar 99 keer van de 100 keer is er niets aan de hand...
Mijn blessures in 2 jaar tijd, een zwaar gekneusde knie en enkel en een paar beste schaafwonden op m'n elleboog... (daarom is goede beschermende kleding en laarzen ook zo belangerijk!:oops: ) En uiteraard wat spierpijn links of rechts...
Geplaatst: za nov 30, 2002 10:27
door Freek
nog niet gezien in de blessurelijsten: een deuk in je imago
maar even serieus;
Off-road rijden kan je ook beschermen.
Hoe vaak maakt een gemiddelde verkeersdeelnemer een gevaarlijke situatie mee ? 1x per dag ? 1x per week ? en hoe vaak geeft dat een paniek reaktie i.p.v. een snelle, goede reaktie?
Een off-road rijder maakt konstant gevaarlijke onverwachte situaties mee en is er in getraind hier snel en goed op te reageren.
Dit getrainde reaktie vermogen kan je in het dagelijkse leven beschermen.
Zo heb ik het tenminste altijd aan m'n moeder uitgelegd
Geplaatst: za nov 30, 2002 13:31
door Sandman
Ik rij al 19 jaar , van me 4e.
Ben er al vaak HARD afgegaan, ook al es pijn gehad, maar dat viel nog wel mee (misschien dat ik ooit es iets heb gebroken gehad, maar dat zou ik niet weten, vermoed van niet.
Heb ooit eens een dikke tak ONDER de klep van mijn helm gehad... niet leuk, maar had geen pijn, wel een littekentje tussen mijn wenkbrauwen... na 15 jaar nog altijd jah
...
Afin ik heb een klein theorietje dat wel es wil helpen, ni wetenschappelijk bewezen maar, ik probeer mn lichaam zo min mogelijk te spannen bij het neerkomen... lijk een dronkeman te laat is met zn reactie en dus ontspannen is,, ne patattenzak dus
Geplaatst: za nov 30, 2002 23:00
door Ad Ketelaars
Je begint al mee te tellen Sandman. Je moet echter nog heel wat bomen onder je klep krijgen, wil je een strekkende meter litteken halen zoals ik.
Ik vergat nog even te zeggen dat offroadrijden ook zeer genezend werkt. Een flinke koppijn is na een uurtje rijden wel weg, een onwillige rugspier is na enkele uurtjes weer soepel en pijnloos. Met koorts heb ik het ook wel eens geprobeerd maar dat wil nog niet goed lukken. Maar ja, de offroadwetenschap staat voor niets, dus er is nog hoop......
Geplaatst: za nov 30, 2002 23:43
door huskie
Het mooie van valpartijen is dat ze nooit echt goed uitkomen, maar toch horen bij onze hobby.
Zoals die dag dat m'n vriendin was uitgerekend van de tweede en ik nog even een uurtje mocht relaxen. Natuurlijk viel ik in dat uurtje. Afijn smiddags kom ik thuis met m'n rechterbeen in het gips
Gelukkig kwam de kleine twee weken later
ps:ik had niks gebroken alleen iets inscheurde pees aanhechting.
Geplaatst: zo dec 01, 2002 01:49
door Sandman
Nu in het vervolg hoop ik toch dat de tak afglijdt op de helm
Geplaatst: vr jan 31, 2003 15:56
door KC
Freek schreef:
Off-road rijden kan je ook beschermen.
--
Zo heb ik het tenminste altijd aan m'n moeder uitgelegd
Mee eens!
Toen ik in een bocht, met gang, met de VFR een bak split tegenkwam, was ik Seppenwoolde toch wel dankbaar voor de mentale redding.
Voor die tijd had ik hem echt niet overeind gehouden!
Kees